تعريف بيوتكنولوژي غذايي در ارتباط با صنايع غذايي مي‌توان بيوتكنولوژي را به‌صورت زير تعريف كرد:
"استفاده از سلولهاي زنده يا قسمتي از آنها، به منظور توليد يا اصلاح محصولات غذايي يا مواد افزودني به غذا"

از يك ديدگاه ديگر مي‌توان كاربرد بيوتكنولوژي در صنايع غذايي را به دو بخش كاربرد بيوتكنولوژي سنتي و كاربرد بيوتكنولوژي مدرن تقسيم كرد:

1- دركاربرد "بيوتكنولوژي سنتي" در صنايع غذايي، از فناوري تخميري (ريزساوارزه‌ها يا ميكروارگانيزم‌ها) جهت تغيير مواد خام غذايي به محصولات غذايي تخميري شامل پنير، ماست، خمير نان و غيره استفاده مي‌گردد. استفاده از ريزسازواره‌ها و آنزيمها در اين فرآيندها باعث ايجاد تغييرات در طعم، عطر و بافت مواد خام غذايي يا افزايش قابليت نگهداري آنها مي‌گردد.

2- در بكارگيري "بيوتكنولوژي نوين" در صنايع غذايي، از ژنتيك مولكولي و آنزيم‌شناسي كاربردي بهمراه فناوري تخميري، جهت بهبود خواص مواد افزودني غذايي استفاده مي‌گردد. در قسمت‌هاي بعدي اين نوشتار، برخي از كاربردهاي بيوتكنولوژي در صنايع غذايي به طور اجمال و در چند زمينه بيان مي‌شوند.